گریه، هرچند طولانی، بسنده نیست؛ مصیبت از اشک‌های من ارزشمندتر است. به خدا سوگند، زمان نه ستم کرد و نه تجاوز، با فقدانی بزرگ‌تر و دردناک‌تر از این.

او به رحمت خدا رفت (نشانه‌ای از رحمت خدا بر من)، و به میدان‌های لطف خدا وارد شد (نشانه‌ای از لطف خدا بر من) – ولی به اذن خدا – پرهیزگار، پاک، عارف بالله، هاشمی، گوهر عقد من، استاد و شیخ و پدرم بعد از پدرم، شیخ محدثین و خادم نعلین جناب محمدی امین؛ پروفسور دکتر عمر هاشم – خداوند روحش را پاکیزه گرداند و همان‌گونه که به همه مردم نیکی کرد، به او نیکی کند – وارث محمدی، استاد من.